சனி, 31 டிசம்பர், 2016

When the hills echoed with prayers

-NARASIMHAN VARADARAJAN

The utsava murtis of the deities and the acharya at Kari Varadaraja perumal temple, Kanakkampalayam, Erode dt.


  • A three-day event was held at Kanakampalayam to thank the Kongu people.


A three-day (December 13-15) function commemorating the 1,000th year of Sri Ramanuja and to thank the people of Kongu Nadu who saved the life of the preceptor, was held at Sri Kari Varadaraja Perumal Koil, Kanakampalayam, at the foothills of the Nilgiris. A photo exhibition on the life of Ramanuja was part of the celebration.

The event took those present to a crucial phase in the history of Vaishnavism. Sri Ramanuja, adorned in whites, leaves Srirangam in distress. Travelling continuously without food and water, an exhausted group arrives at the Nilgiris foothills. Moved by their condition, the Kongu people offer them food and shelter. But for their kind gesture, the world might have been denied the great contribution Udayavar went on to make.

The three-day event began with the rendition of Koil Thiruvoimozhi by the adhyapakars from Srirangam and students of a local Patasala. Shendalankara Sampathkumara Mannargudi jeer joined the goshti on the first day and delivered anugraha bhashanam. The venue then shifted to Padma Narasimhan Kalyana Mantapam in front of Perundevi Thayar shrine.

வெள்ளி, 30 டிசம்பர், 2016

ராமானுஜரும் பெரிய நம்பியும்!

- எம்.என். ஸ்ரீநிவாஸன்




ஆளவந்தார் பிறந்து 21 ஆண்டுகளுக்கும் பின்னர் கி.பி. 997 - 98ல் தொண்டரடிப் பொடியாழ்வாரின் அவதார நன்னாளான மார்கழி கேட்டை நட்சத்திரத்தில் ஸ்ரீரங்கத்தில் அந்தணர் குலத்தில் அவதரித்தார், பெரியநம்பி.

ஆளவந்தாரின் சீடரான இவரே ராமானுஜருக்கு பஞ்சஸம்ஸ்காரம் என்னும் வைணவச் சடங்கை (முத்திரை பதித்தலை) மதுராந்தகத்தில் செய்து வைத்தார். மேலும் ஸ்ரீரங்கம் அரங்கனுக்கு சேவை செய்ய ராமானுஜரை காஞ்சிப் பேரருளாளன் அனுமதியுடன் காஞ்சியிலிருந்து ஸ்ரீரங்கம் அழைத்துச் சென்றார்.

காஞ்சியில் சில காலம் வாழ்ந்த போது பெரிய நம்பிகளின் மனைவிக்கும் ராமானுஜருடைய மனைவிக்கும் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டதால் ராமானுஜரிடம் திரும்பி விட்டார். தகுந்த நேரத்தில் துறவறம் மேற்கொண்ட ராமானுஜர் திருவரங்கம் சென்றார்.

ஞாயிறு, 25 டிசம்பர், 2016

ஆந்திரத்தில் ராமானுஜரின் வழித்தடங்கள்

 -வி.திவாகர்



“எழுபத்தி நான்கு சிம்ஹாசனாதிபதிகள், எழுநூறு யதிகள், ஒன்பதினாயிரம் முதலிகள், பன்னீராயிரம் பூணூல் சாத்தாத முதலிகள், இவர்கள் அத்தனை பேருக்கும் தலைவராய் ஒரு சமய உலகையே ஆள்கிறாராமே.. இந்த சமய உலகத்துக்கு எல்லைக் கோடுகள் கிடையாது, மொழிகள் கிடையாது, பேதங்கள் இல்லை.. இவரல்லவோ உண்மையான சக்கரவர்த்தி” என்று  ‘திருமலைத் திருடன்’ நாவலில் ராமானுஜரைப் பற்றி ஆச்சரியப்படுவதாக எழுதியிருப்பேன்.

பகவான் கண்ணன் கீதையில் சொன்ன சரணாகதித் தத்துவத்தை மேலும் விரிவுபடுத்தியும், நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழிக் கருத்துக்களை உள்ளடிக்கி விசிஷ்டாத்துவைதம் எனும் கோட்பாட்டை உருவாக்கிய ஸ்ரீபாஷ்யகாரரான ராமானுஜர் பாரதத்தின் ஒவ்வொரு பிராந்தியத்திலும் விஸ்தாரமாக பயணம் செய்தவர் என்பது எல்லோரும் அறிந்ததே. கி.பி. எட்டாம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய ஆதிசங்கரர் பாரதத்தின் திசையெங்கும் தன் சிறிய வயதிலேயே சென்று பாரதத்தின் பழைய பெருமையையும், அத்துவைத சித்தாந்தத்தையும் நிலை பெறுமாறுச் செய்தார். அதே வகையில்தான் உடையவர் என்ற பெயரால் புகழ்பெற்ற ராமானுஜருடைய பயணமும் இருந்தது என்று சொல்லலாம்.

இருவரது தத்துவங்களையும் இங்கு நாம் அலசப் போவதில்லை. அதை அலசி அலசி ஆராய்ந்து ஆராய்ந்து மாய்ந்து மாய்ந்து எழுதி ஓய்ந்து போனவர்கள் வரிசையில் நாம் சேரப் போவது இல்லை. நாமெல்லாம் பகவான் இராமகிருஷ்ணர் கட்சி. அவர் ஆதிசங்கரரின் தத்துவமும் ராமானுஜரின் தத்துவமும் இரண்டுமே சரியானதுதான் என்று சொன்ன மகான். ஆனால் ராமானுஜர் ஆதிசங்கரரைக் காட்டிலும் அதிகமாகவே எதிர்ப்புகளை சந்திக்க நேரிட்டது. அதுவும் கீழைக் கடற்கரைப் பிரதேசத்தில் ராமானுஜரின் கொள்கைகளுக்கு எப்படியெல்லாம் எதிர்ப்புகள் ஏற்பட்டன, அந்த எதிர்ப்புகளையெல்லாம் சற்றும் மனம் கலங்காமல் உடையவர் எதிர்கொண்ட விதமும்தான் நமக்கு ஆச்சரியத்தைக் கொடுக்கும் விஷயங்கள்.

வெள்ளி, 23 டிசம்பர், 2016

வழிகாட்டியை வணங்கிய ஸ்ரீராமானுஜர்

-முனைவர் இரா.அரங்கராஜன்




ராமானுஜர் அன்றாடம் மாலை நேரத்தில் திருவாய்மொழி விரிவுரை நிகழ்த்துவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். ஒருநாள் “ஒழிவில்காலமெல்லாம்” என்ற திருவாய்மொழிப் பதிகத்தின் ஆழ்பொருளை விவரித்து வரும்போது, “சிந்துபூ மகிழும் திருவேங்கடத்து அந்தமில் புகழ்க்காரெழில் வண்ணனே” என்ற பாசுரப் பகுதியில் மிக உள்ளம் ஈடுபட்டுப் பரவசராயிருந்தார். 

தம்முடைய திரு முன்னர் அமர்ந்து பாசுர விரிவுரை கேட்ட சிஷ்யர்களை நோக்கித் திருமலையேறித் திருநந்தவனம் உண்டாக்கித் திருவேங்கடமுடைய பெருமானுக்குப் பிரீதியாக மலர்மாலைகளைக் கட்டி அணிவிப்பார் யாரேனும் முன் வருவார்களோ? என்று வினவினார். 

அந்தக் கோஷ்டியில் அப்போதுதான் வந்து சேர்ந்திருந்த அனந்தாழ்வான் தாம் உடனே திருமலைக்குச் செல்வதாக சம்மதித்தார். அவரை ராமானுஜர் “நீரே ஆண்பிள்ளை!” என்று பாராட்டினார். அவரையே ‘அனந்தாண்பிள்ளை’ என்று கோஷ்டியில் பாராட்டினார். அவரும் திருமலையில் தங்கியிருந்து மலர்த்தோட்டம் அமைத்துத் திருவேங்கடமுடையானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்து வருவதைக் கேள்விப்பட்ட ராமானுஜர் அவருடைய கைங்கரியத்தைப் பாராட்டவும் திருவேங்கமுடையானை சேவிப்பதற்கும் விரும்பித் திருமலை யாத்திரையை மேற்கொண்டார். 

புதன், 21 டிசம்பர், 2016

Ramanuja's respect for women

T.C.A.RAMANUJAM


Sri Ramanuja’s arrival in the 11th century CE heralded a new beginning and a new vision for a society lost among class, caste and gender divisions. In the course he had many followers, both men and women. And a few women figure prominently in his long journey as a spiritual leader.

செவ்வாய், 20 டிசம்பர், 2016

Philosopher and devotee

-M.Yamunacharya


Love and surrender were the two ways he advocated.
An appellation by which Ramanuja was called is ‘Ubhaya-Vedanta-Pravartaka.’ It means the propagator of two schools of Vedanta - the Vedanta found in the works of the Azhwars, known as Nalayira Divya Prabandham, and the Vedanta which found its expression in philosophers who wrote their works in Sanskrit and who were the Acharya-predecessors of Ramanuja.

திங்கள், 19 டிசம்பர், 2016

The temple Ramanuja built

-Suganthy Krishnamachari

Melkote Thurnarayanan Temple


The Acharya discovered the idol of Tirunarayanan under an ant hill in Melkote.

.
“In the 17th Century, Rayasada Varadarya wrote a Kannada work titled ‘Prapannamrtam’ about Ramanuja, for which he sourced a lot of material. According to Prapannamrtam, Ramanuja leaves Srirangam in 1,096 C.E., reaches Ramanathapura in Karnataka, then proceeds to Saligrama and after a stay there, he comes to Tondanur and thence to Melkote,” says R.K. Narayanan, Sanskrit scholar and researcher at Academy of Sanskrit Research, Melkote. “Varadary v a’s manuscript has been published by the Academy.”

வெள்ளி, 16 டிசம்பர், 2016

Acharya remembered through music


-Suganthy Krishnamachari

Melukote temple

Did you know that there are folk songs, 1,000 years old, dating back to Ramanuja? Melukote Araiyar Srirama Sarma elaborates to Suganthy Krishnamachari.

Vaishnavite Acharya Ramanuja spent many years in Karnataka. His presence there was remembered years after his death by commoner and royalty alike, and many verses were composed by kings and scholars in praise of the Acharya, and set to tune too. During a recent visit to Melukote, I met the Araiyar of Melukote temple - Srirama Sarma, a Presidential awardee for Sanskrit (2014). Sarma has, over the years, put together all Kannada compositions about Ramanuja.

வியாழன், 15 டிசம்பர், 2016

Lovely lotuses blossomed by the sun

-LAKSHMI DEVNATH


Ramanuja’s interpretations of the Sanskrit verses proved that he had the potential of being a good commentator.

Ramanuja got married at the age of sixteen even as his intense yearning for knowledge continued. One day his 'yearning' took him to the doorsteps of a renowned scholar of non-dualism - Yadavaprakasa. One afternoon, when all other students but one had gone for their midday meal, Ramanuja sat down to give his guru a refreshing oil massage. The boy had stayed back because he wanted to clarify a doubt. During the class he had failed to understand a sentence from the Chandogya Upanishad. The Sanskrit sentence ran thus - “tasya yatha kapyasam pundarikam eva akshini.” On the lines of the great Advaitic exponent Sankaracharya, Yadavaprakasa explained that the above phrase could be interpreted to mean as follows - The eyes of the Lord are like two lotuses that are in turn like the posterior of a monkey. The rather inferior nature of the simile grieved Ramanuja intensely. Tears rolled down his eyes and fell on the thighs of the teacher. Surprised, Yadavaprakasa looked up. Ramanuja explained: “Sir, how can you compare the eyes of God, who is the repository of all the beauty in the universe, with the posterior of a monkey?” Yadavaprakasa bristled with anger at being contradicted and responded: “Well, do you think that you could do better than the great Sankara?” “With your blessings sir, everything may be possible,” replied Ramanuja without even the slightest trace of pride and proceeded to explain the phrase word by word.

செவ்வாய், 13 டிசம்பர், 2016

The preceptor as patron of arts


-Suganthy Krishnamachari


He made music and dance an integral part of worship at Srirangam.

Thiruvarangathamudanar, who eulogised Ramanujacharya through his ‘Ramanuja Nootrandhadhi,’ says in verse 37, that the Ramayana dwells in Ramanuja. Therein lies a clue to the extent of Ramanuja’s knowledge of music. In the Bala Kanda (4th sarga, 8th sloka), Valmiki, says the Ramayana can be sung to the accompaniment of string and percussion instruments, and that it lends itself to the three degrees of speed — Vilambita, Madhyama and Durita. In Ayodhya Kanda (2nd sarga, 35th sloka), Valmiki says that Rama is an expert in music. So the epic by its very nature is musical; the music knowledge of its hero is vouchsafed by the chronicler himself. And if such an epic is said to be embodied in Ramanuja, then the music knowledge of the Acharya can easily be guessed at.

திங்கள், 12 டிசம்பர், 2016

He crawled all the way up

-T.A.NARASIMHAN



On how Ramanujar made Tirumala accessible to devotees.

Philosophers have come and gone: some merely preached, some provided insights and some great ones inspired us. Ramanuja belongs to the last category and is relevant to us even after 1,000 years.

The Acharya was the first to provide a systematic, theistic interpretation of the Vedic philosophy and stressed on the significance of bhakti and unity.

சனி, 10 டிசம்பர், 2016

All about Guru bhakti


-T.C.A.RAMANUJAM




One fine morning about 900 years ago, the Thirumukkalam tank at Srivilliputtur was bustling with activity. An ardent Srivaishnavite was seen dipping in the tank repeatedly. People around asked him the reason. “I am searching for the sacred turmeric which would have been left behind by Andal when bathing in this sacred tank.” That was Thirumalai Ananthalwan. His devotion for Andal became part of Srivaishnava lore. He penned the beautiful Gotha Sthuthi, eulogising the daughter of Tulasi and Vishhnuchitta. Andal’s acharya was her father and she took pride in calling herself Vishnuchittan Kothai.

Ananthazhwan was also one of the devotees of Ramanuja. It was Ramanuja who fulfilled Andal’s dream of offering 100 measures of akkaravadisal at Thirumaaliruncholai and Andal acknowledged him as ‘Em Annano!’

வெள்ளி, 9 டிசம்பர், 2016

Qualifications of a leader

-Dr. Y.G.RAJALAKSHMI


Ramanuja emphasised on rising above differences.


In the light of the explanation of the terms ‘Samanvaya’ (Synthesis) and ‘Sariratmabhava’ we can appreciate the attitude of Ramanuja towards society. Ramanuja believed that the entire universe being a part and parcel of the body of the Lord, it is impossible to speak of the societal hierarchy in terms of castes and communities. It is true that distinctions do persist, but still there is no difference of high and low among the components of the body, which are necessary to keep the aggregate in tact. Ramanuja’s social philosophy means that the different inhabitants with all their diversity in habits, qualities and actions, make the society a body . The teachings of Ramanuja must be understood in this total sense of unity in diversity.

செவ்வாய், 6 டிசம்பர், 2016

Unique interpretations

-Dr. M.Varadarajan

Since the advent of Ramanuja in the 11th century, several Acharyas contributed to the advancement of the concept of Ubhaya Vedanta, which means equal validity of both Sanskrit Srutis and Tamil Prabandhams. Until Ramanuja’s period, there were candid conversations, discussions and dialogue on the hymns of Azhwars by Acharyas such as Nadhamunigal, Yamunacharya, Tirumalai Nambi and Tirumalai Aandan. Although Ramanuja has not written anything in Tamil, he intuited the inner thoughts of Azhwars and gave critical expositions of Azhwars’ experience. Azhagiya Manavala Perumal Nayanar in his ‘Acharya Hridayam,’ says, “Ramanuja used to explain Brahma Sutras with the aid of Thiruvaimozhi.”

Ramanuja paid reverence to Azhwars and their hymns through the invocatory verses for Nalayira Divya Prabandham. In one such poem to Kulasekara Azhwar's Prabandham, ‘Perumal Tirumozhi,’ he invites a parrot to feed on the nectar and asks the bird to tell the name of the person (Kulasekara) who rendered verses about Srirangam, adored the name of Perumal and a Head of our lineage.

திங்கள், 5 டிசம்பர், 2016

Who can study the Vedas?

Dr. Y.G.Rajalakshmi



As an icon of equality, Ramanuja embraced the whole of humanity.

In his commentary on ‘Apasudradhikarana’ of Brahmasutra (1.3.33-38) Ramanuja declared that the fourth community people are not entitled to carry on the Upasanas prescribed in the Vedas since they do not have the required eligibility, which again is due to their not being initiated into the Vedic study through Upanayanam. But then, in actual social life, Ramanuja did not distinguish between his Brahmin and non-Brahmin disciples.

ஞாயிறு, 4 டிசம்பர், 2016

Rama Anujan - Kamban


-Pala.Palaniappan


The poet takes forward the Acharya’s philosophy.

It all happened four decades ago on a Saturday afternoon in a village near Kanchipuram. When Justice M.M. Ismail, G.M. Alagarsamy (the then Assembly Secretary to the Government of Tamil Nadu) and myself (respectively the President, Secretary and Treasurer of Chennai Kamban Kazhagam) landed in front of a small hermitage, a huge crowd was waiting to have a glimpse of Kanchi Mahaperiyava . We could hear people murmuring on recognising Justice Ismail. They wondered how he could get darshan when Periyava was observing Khashta Mounam - when he would not even communicate with gestures.

சனி, 3 டிசம்பர், 2016

Inspiration for his catholicity

-Dr. Y.G. RAJALAKSHMI




He was moved by the devotion of the Azhwars.


Attempt has so far been made to trace the circumstances under which Ramanuja’s sympathy for the common masses originated and developed. It is a fact that the main inspiration for Ramanuja’s catholicity was the very life of Nammazhwar, who was born in the lower Varna. But as Nanjiyar explains, his depth of knowledge and devotion to God had been so remarkable that even God Himself desired to share Nammazhwar’s wisdom.

வெள்ளி, 2 டிசம்பர், 2016

Ramanuja’s leadership skills


-PRADEEP CHAKRAVARTHY





For Vaishnavaites in Tamil Nadu, Ramanuja is more than a philosopher or a theologian. He is someone who recharged the faith not only intellectually but also emotionally. It cannot be denied that if it weren’t for him, Vaishnavism in Tamil Nadu may today be on the fringes.

In the 4,000 Divya Prabhandam, the sacred text for Tamil speaking Vaishnavaites, although not an Azhwar, 108 verses on Ramanuja by his disciple bring the book to a count of 4,000.

வியாழன், 1 டிசம்பர், 2016

Water without boundaries

-Suganthy Krishnamachari 



It was his trait of mercy that prompted Ramanuja to help the people of Tondanur...

Karnataka and Tamil Nadu — the two States today stand divided by a tussle over water. Rewind to almost a thousand years . Ramanujacharya moves to Karnataka, from Chola Nadu. After a few years in the village of Salagrama in Karnataka, the Acharya moves to Tondanur, where he builds a lake. Tonnur Kere, (kere meaning lake in Kannada) built by Ramanujacharya is spread over nearly 2,200 acres, and is about 20 km from Melkote.

Brihaspati Samhita says that creating new tanks and repairing old ones help a person reach heaven. Clearly, when Ramanuja had the Tondanur lake constructed, he would not have sought something fleeting like a sojourn in heaven; in fact, he would have aspired for nothing for himself. Ramanuja was known as kripa maatra prasannacharya — an Acharya who had nothing but mercy towards others. It was this trait of his that prompted him to help the people of Tondanur.

Vasistha Dharmasastra gives a list of duties of a king. One of them is to ensure the building of a well in every house in his kingdom. But wells serve a limited purpose. Wouldn’t it be better if a huge lake were built instead? Ramanuja was Yatiraja, a king among ascetics, who wisely provided the people with a lake.